Saturday, June 17, 2006

editorealistic

και πως άρχισαν όλα...
χτυπάει ένα πρωί το τηλέφωνό μου...και ακούω μια οικεία φωνή

ΠΕΣ ΜΟΥ ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΤΙ ΠΙΝΕΙΣ;
αχ με καταλάβανε σκέφτηκα...αλλά η γιαγιά μου, μου έχει μάθει όταν με κατηγορούν να το βουλώνω καθώς μάλλον κάτι λιγότερο θα ξέρουν από αυτά που έχω κάνει

ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ BLOG ΣΟΥ
ε καλά...δεν διάβασες και την Αποκάλυψη για να αρχίσεις να ανησυχείς για την χαμένη αθωότητά σου( 16 δεν ήσουν;)

ΤΙ ΜΑΥΡΙΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;
μμμ...ωραίος τρόπος...ούτε καφέ δεν έχω σκεφτεί να πιω

ΕΨΑΧΝΑ ΤΑ LINKS ΝΑ ΒΡΩ ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΤΑΧΤΟΥΝ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΑΛΛΑ ΤΙΠΟΤΑ
είπα εγώ ότι το blog μου είναι multicolor;

ΓΙΑ ΣΥΝΕΛΘΕ...λέει και το κλείνει

ε και ναι λοιπόν...είμαι που και που και χρώματα και αν θέλετε να ξέρετε...το καρό μου πάει απίστευτα!

το ΜeRRy PoPPingS για σένα Βασούλα...για τα χρώματα...και για το POP mood μας, ρε γαμώτο!

3 Comments:

Blogger dracoumel said...

ΧΤΥΠΑΕΙ ΕΝΑ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ...ΚΑΙ ΑΚΟΥΩ ΓΙΑ ΚΑΚΗ ΜΟΥ ΤΥΧΗ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΟΙΚΕΙΑ ΦΩΝΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΙΣΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ -ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ-. ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Ο ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Η ΦΩΝΗ : ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟ BLOG ΜΟΥ, ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΦΤΙΑΞΑ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ. ΜΠΕΣ ΚΑΙ ΔΕΣ

ΕΓΩ :ΦΟΒΗΘΗΚΕΣ ΟΤΙ ΟΙ ΕΡΙΝΥΕΣ ΘΑ ΣΕ ΚΥΝΗΓΑΝΕ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΜΟΥ ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ ΕΙΧΑ ΜΠΕΙ ΣΤΟ BLOG ΣΟΥ, (KAI ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟ ΤΣΑΚ ΚΡΑΤΗΘΗΚΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΛΟΥΣ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΕΡΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΤΑΙΟ ΤΟΥΤΟ ΚΟΣΜΟ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΑΝ ΕΜΕΝΑ) ΓΙ' ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΣ ΝΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΕΙΣ.

ΕΙΠΩΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑΞΥ ΑΥΤΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ.

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΛΕΙΝΕΙ.

ΚΥΡΙΑΚΗ 18/6/2006
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΠΗΚΕ ΛΙΓΟ ΧΡΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!!!!!!!!!ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΑ ΛΟΞΟΔΡΟΜΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟΙ. ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΕΔΩ.
ΣΕ ΣΥΓΧΩΡΩ ΛΟΙΠΟΝ Μr WATCH ME BURN.
KEEP DREAMING AND CREATING MY FRIEND
ALWAYS TRUE, ALWAYS YOURS

5:00 PM  
Blogger dracoumel said...

This comment has been removed by a blog administrator.

5:06 PM  
Blogger welcome to never land said...

Μια έξοδος,μια επανάσταση, μια ή περισσότερες ατασθαλίες,μια απο τις λίγες φορές που είδες ανατολή και να που φαίνεται να άλλαξαν πολλά..Χρώμα, χάρες, σκέψεις, ήπιες, γέλασες, έκλαψες, μπορούσες να ερωτευθείς ..keep up the good work..τελικά είναι πολύ ποιό ωραίο να σπάς δικούς σου κανόνες παρά άλλων, σε απελευθερώνει..

Υ.Γ.
Το καρό φτιάχτηκε και ταιριάζει σε εμένα όσο δεν θα ταιριάξει ποτέ σε οποιονδήποτε...οπότε διάλεξε κάτι άλλο..δεν διαπραγματέυομαι το τρίχωμα και το κουβάρι μου με τίποτα..νιαρφ

3:30 AM  

Post a Comment

<< Home